Dana 24. jula tekuće godine Skupštini Kantona Sarajevo upućena je građanska Inicijativa čija je podnositeljica Hedina Kljuno.

U Inicijativi se predlaže da se 3. maj uvrsti u kalendar značajnih datuma Kantona Sarajevo kao Dan posebnog sjećanja na pripadnice Armije Republike Bosne i Hercegovine i sve žene koje su dale nemjerljiv doprinos u odbrani Bosne i Hercegovine tokom odbrambeno-oslobodilačkog rata (1992–1995).

Podnositeljica Inicijative, ugledna gospođa Hedina Kljuno, uz prijedlog je dostavila i temeljito obrazloženje. Između ostalog, istakla je da je Skupština Tuzlanskog kantona, kao prva u Bosni i Hercegovini, na svojoj 58. sjednici održanoj 28. aprila, većinom glasova usvojila istovjetnu inicijativu, proglasivši 3. maj značajnim datumom i Danom posebnog sjećanja na pripadnice ARBiH i sve žene koje su dale nemjerljiv doprinos odbrani domovine.

Idejni pokretači ove inicijative (koja se nezaustavljivo širi Bosnom) bili su predsjednik JOB-a – Unija veterana Živinice Enes Gurda i doktor nauka Suadin Strašević.

U obrazloženju upućenom Skupštini Kantona Sarajevo, Hedina Kljuno pozvala se i na Proglas, jednoglasno usvojen na prvom, historijskom obilježavanju 3. maja u Živinicama, kada je trajno uspostavljen 3. maj kao Dan posebnog sjećanja na bosanske heroine. Proglas je, u prisustvu pripadnica Armije Republike Bosne i Hercegovine iz svih krajeva Bosne i Hercegovine, porodice poginule pripadnice ARBiH, brojnih građana, svečano pročitala brigadirka Mersida Mešetović.

Ove aktivnosti zaslužuju posebnu pažnju, poštovanje i podršku, jer predstavljaju vrijedan doprinos očuvanju kulture sjećanja i njegovanju istine o ulozi žena u odbrani Bosne i Hercegovine.

Ovom prilikom izražavamo iskreno poštovanje i zahvalnost podnositeljici Inicijative, gospođi Hedini Kljuno, čiju biografiju, zbog njenog izuzetnog životnog puta i doprinosa, donosimo u nastavku.

HEDINA KLJUNO rođena HUSEJNOVIĆ, kći Hameda i Fatime. Rođena 7. maja 1972. godine u selu Kamenica, općina Pale. Živi u Sarajevu, udata, majka jednog dječaka, podoficir Oružanih snaga Bosne i Hercegovine na službi u Sarajevu.

Hedinu je početak rata zatekao u Sarajevu razdvojenu od roditelja. Otac, majka, jedna sestra i brat su bili u porodičnoj kući u Kamenici, opština Pale, a Hedina je bila sa najmlađom sestrom u Sarajevu. Sa porodicom se spaja dan nakon oslobađanja Žuči, u julu 1992.

Na samom početku agresije na Bosnu i Hercegovinu smatrala je da treba dati svoj doprinos i sa par komšija se angažovala pri formiranju Mjesne zajednice Dolac u Buća Potoku. Bila je povjerenik mjesne zajednice, a zadaci na kojima je bila angažovana su bili raznovrsni (smještaj izbjegličkih porodica u napuštene i prazne kuće, obezbjeđivanju najosnovnih uslova za njih i dr). Prilikom povratka sa izvršavanja jednog takvog zadatka, 6. avgusta 1992. godine, ranjena je. U tadašnjoj Vojnoj bolnici ostaje na liječenju do kraja avgusta.

Po izlasku iz bolnice i koliko-toliko zaliječenih rana, preko noći donosi odluku i priključuje se Armiji Republike Bosne i Hercegovine 22. oktobra 1992. godine u 2. vitešku motorizovanu brigadu, na dužnosti sanitetlije u 1. četi 1. bataljona. Učestvovala je u svim akcijama koje je izvodila njena jedinica, a posebno izdvaja bitke za Vis i Mijatovića kosu.

Vrijeme rata nije dozvoljavalo slobodne dane i bilo kakav odmor a Hedina je bila maltene na liniji odbrane i kada nije bila na dužnosti pružala je medicinsku pomoć civilnim žrtvama rata naselja Buća potok i komšijama saborcima koje je previjala od posljedica ranjavanja.

Najteži zadaci u kojima je učestvovala tokom odbrambeno-oslobodilačkog rata bili su sa nekim od saboraca otići na kućni prag majci, ocu, supruzi, sestri, kćerki, sinu, bratu… i saopštiti da je njihov najmiliji izgubio život.

Hedina je bila svjedok puno preteških trenutaka u tim vremenima. Ginuli su suborci, komšije, prijatelji, rodbina braneći pravo na život i braneći rodnu grudu. Mnogo ih je ranjeno. Neke od slika teških ranjavanja, tijela mrtvih, jezivih poziva u pomoć, uplašenih pogleda ranjenih saboraca i straha da je smrt tu Hedina nikada neće zaboraviti.

Zbog narušenog zdravstvenog stanja, sa prve linije dobija premještaj u komandu 1. bataljona u personalnu službu gdje ostaje do formiranja 143. lahke brigade, gdje je učestvovala na treskavičkom ratištu u operaciji deblokade grada.

Po potpisivanju Dejtonskog sporazuma obavljala je više različitih dužnosti u Vojsci Federacije a zatim u Oružanim snagama Bosne i Hercegovine, više puta je pohvaljena i nagrađena od nadležnih starješina, za povjerene zadatke u službi ocjenjivana sa najvećim ocjenama.

Kao pripadnik OS BiH učestvovala je u mirovnoj misiji UN u Avganistanu 2021. godine.

Kao profesionalno vojno lice ponosno nosi obilježja Bosne i Hercegovine i maksimalno se zalaže u izvršavanju misije OS BiH.

Hedina Kljuno je svojim radom i doprinosom u odbrani Općine Novi Grad Sarajevo i Bosne i Hercegovine tokom agresije 1992–1995. godine, te angažmanom u poslijeratnom periodu u društvenoj zajednici, ostvarila izuzetan doprinos i povodom Dana odbrane općine Novi Grad Sarajevo i brda Žuč 8.juna 2026.godine dobila je i zahvalnicu.

Poslije rata, kontinuirano djeluje za dobrobit društvene zajednice i razvoja lokalnih inicijativa.

Svojim životnim putem, hrabrošću, profesionalnošću i trajnom posvećenošću Bosni i Hercegovini, Hedina Kljuno predstavlja primjer odgovornosti, patriotizma i služenja zajednici, zbog čega njena inicijativa ima posebnu moralnu i društvenu težinu.